Writing skill ທັກສະການຂຽນ ເປັນໜຶ່ງໃນທັກສະທີ່ສຳຄັນໃນພາສາອັງກິດ. ຫລາຍຄົນເວົ້າໄດ້ ເວົ້າເກັ່ງ ແຕ່ຂຽນບໍ່ເປັນ ກໍຄືບໍ່ຖືກຫລັກໄວຍາກອນຂອງພາສາອັງກິດ. ດ້ວຍເຫດນີ້ການພັດທະນາທັກສະການຂຽນຈິ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນສຳລັບທຸກຄົນ ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກວິຊາການຂີດຂຽນ. ການເລີ່ມຕົ້ນຝຶກຫັດທີ່ດີກໍຄືຮຽນຂຽນປະໂຫຍກຖືກຕ້ອງສາກ່ອນ ຫລາຍ sentence ຈິ່ງເປັນ paragraph ຫລາຍ paragraph ຈິ່ງເປັນ essay.
Reading Techniques (ວິທີອ່ານ) ເປັນສິ່ງຈຳເປັນໃນຊີວິດປະຈຳວັນເປັນຕົ້ນໜັງສືພີມ, ວາລະສານ ຫລືການສອບເສັງຂັ້ນຕ່າງໆ ຍັງບໍ່ທັນເວົ້າເຖິງການອ່ານໃນເອກະສານທາງການ. ທັກສະການອ່ານນັ້ນຄົນລາວເຮົາກໍມີວິທີຂອງແຕກຕ່າງກັນ ແຕ່ໃນພາສາອັງກິດເພິ່ນສະຫລຸບເປັນຫລັກການພື້ນຖານຄັກແນ່ 2 ວິທີຄື: Skimming ແລະ Scanning.
ການຮຽນພາສາອັງກິດທີ່ດີ ຈະຕ້ອງຮຽນ 4 ທັກສະໄປພ້ອມກັນຄື: Listening, Speaking, Reading ແລະ Writing. ພວກເຮົາຈະເນັ້ນແຕ່ທັກສະໃດໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ ເພາະທຸກທັກສະລ້ວນແຕ່ມີຄວາມຈຳເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ. ຄົນສ່ວນຫຼາຍມັກຮຽນພາສາອັງກິດຕາມປື້ມຕຳລາ ແລ້ວກໍຈົດຄຳສັບອອກມາເລົ່າ ແລ້ວກໍຮຽນໄວຍາກອນເປັນສ່ວນຫຼາຍ ຈົນເຮັດໃຫ້ຜູ້ກ່ຽວບໍ່ກ້າເວົ້າພາສາອັງກິດ ເພາະຢ້ານແຕ່ຜິດຫຼັກໄວຍາກອນ. ວິທີຮຽນແບບນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນຟັງບໍ່ໄດ້ ແລະ ເວົ້າບໍ່ເປັນ ເມື່ອພົບກັບສະຖານະການຕົວຈິງ.
ຖ້າ “ຊີວິດ” ປຽບດັ່ງລະຄອນເລື່ອງໜຶ່ງຄືກັບຫລາຍຄົນເວົ້າ. ຊີວິດກໍຕ້ອງມີຫລາຍສາກຄືກັບລະຄອນ. ນັບແຕ່ຮູ້ຄວາມຄົນມາຈົນຮອດເວລານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຜ່ານເຫດການຊີວິດນາໆປະການ. ບາງຄັ້ງກໍເບີກບານມ່ວນຊື່ນ, ສົມຫວັງ, ປະສົບຜົນສຳເລັດ… ລວມແລ້ວກໍຄືມີ ຄວາມສຸກ ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍໂສກເສົ້າ, ເສຍໃຈ, ຜິດຫວັງ, ຄັບແຄ້ນໃຈ… ກາຍເປັນ ຄວາມທຸກ. ຖ້າເອົາເຫດການເຫລົ່ານີ້ໄປທຽບໃສ່ລະຄອນກໍບໍ່ຕ່າງກັນຫລາຍ ຕົວລະຄອນສະແດງບົດບາດໄປຕາມບົດຂອງຜູ້ກຳກັບ ແຕ່ຊີວິດຄົນສະແດງໄປຕາມຜົນຂອງກຳ ຄືການກະທຳຂອງຕົວລະຄອນເອງ.
ທິດສະດີດຸນອຳນາດ ຫຼື ທິດສະດີຄານອຳນາດ (Balance of Power) ເປັນທິດສະດີຫຼັກຂອງໂຄງສ້າງສັດຈະນິຍົມຂອງລັດອະນາທິປະໄຕ. ນັກວິຊາການຫຼາຍຄົນເຫັນວ່າ ແນວຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວຖືກໃຊ້ຢູ່ທະວີບເອີຣົບຕັ້ງແຕ່ປີ ຄ.ສ 1648 ຈົນກະທັ້ງເກີດສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ແນໃສ່ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຂອງການຖືກໂຄ່ນລົ້ມອຳນາດຈາກກຸ່ມທີ່ມີອຳນາດເໜືອກວ່າ.
ເຫັນຮູບເກົ່າຖ່າຍໄວ້ ຕອນເມື່ອຍັງຮຽນ ເຟັສບຸກວຽນມາເຕືອນ ພາບຄວາມຊົງຈຳຂ້ອຍ ທີ່ນັ່ງງອຍແຄມຫ້ວຍ ສະກຸຣະຍວຍລົງໃສ່ ດອກໄມ້ບານປົກຫຸ້ມ ເຫັນແລ້ວຊື່ນຊະອອນ
ພວກເຮົາໂຊກດີຫລາຍທີ່ໄດ້ເກີດເປັນ “ມະນຸດ” ເພາະເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າການເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນມີຄວາມສຸກຫລາຍກວ່າສັດເດຍລະສານຫລາຍພັນເທົ່າ. ການໄດ້ເກີດມາເປັນມະນຸດແລ້ວຍັງມີຊີວິດຈົນມາຮອດສູ່ມື້ນີ້ກໍຖືວ່າບຸນຫລາຍແລ້ວ. ມີຫລາຍຊີວິດທີ່ດັບໄປຕັ້ງແຕ່ຕອນບໍ່ທັນເກີດ ຫລື ເກີດມາແລ້ວກໍຕາຍແຕ່ຍັງນ້ອຍ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ບາງຄົນຍັງມີບຸນຫລາຍທີ່ສຸດທີ່ໄດ້ພົບພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ໄດ້ສຶກສາ-ປະຕິບັດທັມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ.
