ທັມມະ

ການທຳບຸນ ຫຼື ການເຮັດບຸນ ຄືການທຳຄວາມດີດ້ວຍວິທີການຕ່າງໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງຄົນເຮົາມີຄວາມສຸກ. ການເຮັດບຸນ ສ່ວນຫລາຍຄົນມັກຈະເນັ້ນແຕ່ການໃຫ້ທານໃຫ້ແກ່ພຣະສົງ ໂດຍສະເພາະພຣະອົງໃດມີຊື່ສຽງ ຫລື ມີເລື່ອງເລຶກລັບເຂົ້າມາກ່ຽວຂ້ອງ. ຄວາມຈິງການທຳບຸນໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາເອີ້ນວ່າ ບຸນກິຣິຍາວັດຖຸ 3 ຄື: ການໃຫ້ທານ (ທານະມັຍ), ການຮັກສາສິນ (ສີລະມັຍ) ແລະ ການພາວະນາ (ພາວະນາມັຍ).

ຊີວິດຄືການເດີນທາງ ຊີວິດຄືການຕໍ່ສູ້ ເພາະທຸກຊີວິດຕ້ອງເດີນທາງໄປຂ້າງໜ້າແລະຕໍ່ສູ້ກັບອຸປະສັກນາໆປະການກວ່າຈະເຖິງ ຈຸດໝາຍຂອງຊີວິດ. ຫາກຊີວິດບໍ່ມີຈຸດໝາຍ ການເດີນທາງກໍເມື່ອຍລ້າໆ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ ເຊິ່ງເສຍຊາດທີ່ເກີດມາເປັນມະນຸດ. ເຄີຍຖາມຕົນເອງບໍວ່າຈຸດໝາຍຂອງຊີວິດເຮົາແມ່ນຫຍັງ? ເມື່ອກຳນົດຈຸດໝາຍໄດ້ແລ້ວ ເຮົາຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ໄປເຖິງຈຸດໝາຍດັ່ງກ່າວ.

ອະຣິຍະສັດ ຫຼື ອະຣິຍະສັຈ ໝາຍເຖິງຂອງຈິງອັນປະເສີດ ຫຼື ຂອງຈິງທີ່ຫ່າງໄກຈາກຂ້າເສິກມີ 4 ປະການຄື: ທຸກ (ທຸກຂ໌), ສະມຸໄທ (ສະມຸທັຍ), ນິໂຣດ (ນິໂຣທ) ແລະ ມັກມີອົງ 8 (ມັຄ) ເຊິ່ງເຈົ້າຊາຍສີທັດທະໄດ້ຊົງຄົ້ນພົບ ແລະ ຕັດສະຮູ້ເປັນພຣະພຸດທະເຈົ້າໃນວັນເພັງເດືອນ 6 ຢູ່ກ້ອງຕົ້ນສີມະຫາໂພ (ພຸດທະຄາຍາໃນປະຈຸບັນ), ປະເທດອິນເດຍ. ອະຣິຍະສັດ 4 ຖືວ່າເປັນຫຼັກສຳຄັນຂອງພຸດທະສາສະໜາ ທີ່ຊາວພຸດທັງຫລາຍຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ເພື່ອນຳໄປປະພຶດປະຕິບັດໃຫ້ເກີດມັກ, ຜົນ ແລະນິບພານ ອັນເປັນຄວາມສຸກນິຣັນດອນ ເຊິ່ງເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງພຸດທະສາສະໜາ.

ພວກເຮົາໂຊກດີຫລາຍທີ່ໄດ້ເກີດເປັນ “ມະນຸດ” ເພາະເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າການເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນມີຄວາມສຸກຫລາຍກວ່າສັດເດຍລະສານຫລາຍພັນເທົ່າ. ການໄດ້ເກີດມາເປັນມະນຸດແລ້ວຍັງມີຊີວິດຈົນມາຮອດສູ່ມື້ນີ້ກໍຖືວ່າບຸນຫລາຍແລ້ວ. ມີຫລາຍຊີວິດທີ່ດັບໄປຕັ້ງແຕ່ຕອນບໍ່ທັນເກີດ ຫລື ເກີດມາແລ້ວກໍຕາຍແຕ່ຍັງນ້ອຍ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ບາງຄົນຍັງມີບຸນຫລາຍທີ່ສຸດທີ່ໄດ້ພົບພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ໄດ້ສຶກສາ-ປະຕິບັດທັມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ.