. ມາດາມ ໃສ່ “ໝວກ” ແລ້ວ……………..ລີລາທ່າຂຶງຂັງ ເກີດພະລັງໃນຕົວ………………………….ສັ່ງການຄົນໄດ້ ໃຜກໍຢຳເກງຢ້ານ…………………………..ຍາມມາດາມສັ່ງ ຮັບຟັງໂດຍນອບນ້ອມ……………………ບໍ່ຫານກ້າຂັດຄໍ . ມາດາມ ເກັ່ງຮອບຮູ້……………………..ດີເລື່ອງບໍລິຫານ ຊ່າງຈັດການເງິນຄຳ………………………..ສ່ວນຕົວ-ລວມພ້ອມ ແຖມຍັງຊອມບັນຊາຊີ້…………………….ວຽກງານແທນຄົນອື່ນ ເພິ່ນບຸກບືນສ່ຳນີ້………………………….ຄົນຄວນຍ້ອງຊື່ນຊົມ .
ໃນບົດນີ້, ນັກຮຽນຈະໄດ້ຮຽນວິທີສ້າງຄຳຖາມ verb (am, is, are). ເນື່ອງຈາກ verb to be ເປັນກິລິຍາພິເສດ, ດັ່ງນັ້ນ ເວລາຕ້ອງການສ້າງປະໂຫຍກຄຳຖາມ ພວກເຮົາພຽງແຕ່ເອົາຄຳກຳມະເຫຼົ່ານີ້ມາວາງໄວ້ໜ້າຂອງປະທານຂອງປະໂຫຍກ. ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ປະໂຫຍກຄຳຖາມທັນທີ. ລອງສຶກສາເບິ່ງຕາຕະລາງ ແລະ ປະໂຫຍກຕ່າງໆລຸ່ມນີ້: ຫາກເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮຽນບົດຮຽນກ່ອນ ແນະນຳເບິ່ງຄືນ am, is, (positive) Am/ Is /Are (Questions) . Examples 1. ‘What’s your name?’ ‘David’ 2. ‘Are you married?’ ‘No, I’m not.’ 3. ‘How old are you?’ ’25.’ 4. ‘Are you a student?’ ‘Yes, I am.’
Verb to be (am, is, are, was, were, been) ເປັນກຳມະພື້ນຖານຂອງພາສາອັງກິດ ແລະ ໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ເພາະມັນເປັນທັງກຳມະເຊື່ອມ (linking verb) ແລະ ກຳມະຊ່ອຍ (helping verb / auxiliary verb). ນັກຮຽນຈະຕ້ອງຈື່ ແລະ ເຂົ້າໃຈວິທີການນຳໃຊ້ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ເພາະຖ້າຍັງສົງໄສ, ກໍເຮັດໃຫ້ເສຍເວລາກັບມາຮຽນຕື່ມອີກ. ພວກເຮົາໃຊ້ to be ເຮັດຫຍັງ ແລະ ໃຊ້ແນວໃດ?
ຄົນດີ ສະຫລາດຮູ້………………..ກະທຳແຕ່ຄວາມດີ ມີຜົນງານຫລາຍຈາລຶກ…………..ຈົດລົງໃນປື້ມ ປະຫວັດຕົນໂດຍຫຍໍ້ ……………..ຍາມຕາຍເຂົາອ່ານ ຄົນກ່າວຂານຍົກຍ້ອງ …………….ອາໄລເຈົ້າຈາກໄປ ຄົນດີ ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງ ……………..ການສຶກສາຕ່ຳຫລືສູງ ຖານະລວຍຫລືທຸກ ………………. ຍົດສູງຫລືຕ່ຳຕ້ອຍ ບໍ່ວ່າພະນັກງານໃຫຍ່ຫລືນ້ອຍ …….ອາວຸໂສຫລືຍັງໜຸ່ມ ມີໂອກາດທຽບເທົ້າ …………………ສະເໝີດ້າມດັ່ງດຽວ
ວັນທີ 1 ມິຖຸນາ ຂອງທຸກໆປີ ເປັນ ວັນເດັກນ້ອຍສາກົນ ເຊິ່ງຫລາຍປະເທດທົ່ວໂລກໄດ້ຈັດງານສະເຫລີມສະຫລອງຢ່າງຄຶກຄື້ນ. ພໍ່ແມ່ຈະພາລູກ ໆ ຂອງຕົນໄປທ່ຽວຫລີ້ນຕາມສະຖານທີ່ຈັດງານຕ່າງໆ. ເບິ່ງຄືວ່າເດັກນ້ອຍ ກໍຄືພໍ່ແມ່ຈະຈື່ວັນນີ້ຢ່າງບໍ່ລືມ. ນັບແຕ່ການແຜ່ລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ – 19, ບັນຍາກາດໃນວັນເດັກຂ້ອນຂ້າງຈະຫງຽບເຫງົາ ເພາະທຸກຄົນເປັນຫ່ວງຊີວິດຫລາຍກວ່າຄວາມມ່ວນຊື່ນ. ແຕ່ວ່າການໂພດຮູບກິດຈະກຳໃນຄອບຄົວ ແລະ ຮູບເດັກນ້ອຍລົງສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ໂດຍສະເພາະ Facebook ກໍຖືວ່າເປັນກິດຈະກຳຄຶກຄັກອີກແບບໜຶ່ງ.
ບ້ານຜາຮົ່ມຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງສອງໜ່ວຍພູ ເຊິ່ງໄກອອກໄປທາງເທິດເໜືອຂອງຕົວເມືອງປະມານ 20 ກິໂລແມັດ. ເບື້ອງທິດຕາເວັນອອກຂອງບ້ານມີພູສູງໜ່ວຍໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ ພູຮົ່ມ. ຊຸມຜູ້ເຖົ້າໃນບ້ານເລົ່າວ່າແຕ່ກ່ອນມີຄົນຊົນເຜົ່າກຶມມຸສີ່ຫ້າຄອບຄົວລົບໜີຈາກເສິກ ໜີໄປທາງໃດກໍບໍ່ລອດ ແລະ ພໍດີມາຮອດພູຄັນຮົ່ມໜ່ວຍນີ້ ກໍພາກັນອະທິຖານຂໍໃຫ້ເຈົ້າທີ່ເຈົ້າຖານຊ່ວຍປິດບັງເອົາ. ໃນໄລຍະໃໝ່ໆ, ໄທບ້ານຜາຮົ່ມຍັງເຫັນພວກເຂົາມາເກັບໄຄ ແລະ ຍາດເກັບຝ້າຍຂອງໄທບ້ານຢູ່ຕາມພູ ແຕ່ເມື່ອຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ຜັດບໍ່ເຫັນ. ຊາວບ້ານໃຜໆກະຮູ້ວ່າເປັນ “ຜີບັງບົດ”.
ປີນັ້ນອາກາດໜາວກວ່າທຸກປີ ຈົນມີຂ່າວວ່າ ງົວຄວາຍຂອງປະຊາຊົນຢູ່ພາກເໜືອຕາຍຈຳນວນຫລາຍຍ້ອນນ້ຳໝອກຂຸ້ນລົງ. ຢູ່ວຽງຈັນເຖິງບໍ່ໜາວຂະໜາດນັ້ນ ແຕ່ທຸກຄົນກະຕ້ອງສວມເສື້ອກັນໜາວໃນຕອນເຊົ້າ ເພາະວ່າມີໝອກປົກຄຸ້ມຢູ່ເປັນຍ່ານໆ ໂດຍສະເພາະບ່ອນທີ່ມີຕົ້ນໄມ້ຫລາຍ. ຂ້ອຍຕື່ນນອນຫລັງຈາກສຽງຕີກອງເດິກຂອງອ້າຍຈົວນ້ອຍທີ່ດັງມາແຕ່ວັດເໜືອ.
